Jessica’s verhaal

Mijn naam is Xiaoqian Lu (maar jullie mogen ook Jessica zeggen) en ik ben bijna 32 jaar oud. Zoals je misschien al aan mijn naam kunt zien, kom ik uit China, uit de stad Jinan in de provincie Shandong. Ik ben hier in 2009 gekomen om te studeren. Natuurlijk hebben we ook goede universiteiten in China, maar ik wilde graag naar het buitenland gaan, omdat ik heel benieuwd was naar het leven daar. Ik had al meer dan vijfentwintig jaar met mijn familie in dezelfde stad in China gewoond. Ik hou van mijn stad en het is ook gezellig met mijn familie, maar soms is een beetje verandering nodig in het leven.
Hoewel mijn stad de hoofdstad van een provincie is met meer dan zeven miljoen inwoners, hebben veel Nederlanders nog nooit van Jinan gehoord. Als ik uitleg dat mijn geboortestad in het noordoosten van China ligt, dichtbij Beijing (op slechts vierhonderd kilometer afstand), verbazen mensen zich erover dat ik dat dichtbij vind. Maar China is gewoon zo groot dat wij vierhonderd kilometer een kleine afstand vinden.
Water
Ik vind het wonen in een klein land als Nederland leuk en mijn leven hier is veel rustiger dan in China. Jinan is net als Alkmaar een stad met veel water, met bekende bronnen en een gracht eromheen. Het water van de bronnen is zo schoon dat je het meteen kan drinken, iets wat heel bijzonder is in China.
De luchtvervuiling, waarover in het nieuws veel verteld wordt, bestaat helaas echt. Er zijn veel oorzaken voor, maar ik ben ervan overtuigd dat de overheid van China dit probleem gaat aanpakken en dat China net zo schoon zal worden als Nederland.
Vroeger dacht ik dat ik naar China terug zou gaan na mijn afstuderen, maar nu wil ik graag in Nederland blijven bij mijn Nederlandse vriend Tim. Vier jaar geleden hebben we elkaar in een vliegtuig van Beijing naar Amsterdam ontmoet. Veel mensen vinden het een romantisch verhaal. In de periode waarin ik met hem heb samengewoond, heb ik veel van de Nederlandse cultuur geleerd. Het valt me op dat kinderen hier snel zelfstandig zijn en dat ouders hun kinderen vrij laten in hun eigen keuzes. Het leven in Nederland bevalt me goed en ik wil hier graag blijven. Ik hoop dat ik snel een baan kan vinden als onderzoeker of scheikundig ingenieur.