Viktor’s verhaal

Ik ben Viktor. Ik ben 45 jaar oud. In 2001 ben ik als vluchteling vanuit Wit-Rusland naar Nederland gekomen.
Ik werkte daar voor een oppositiekrant, die door het dictatoriale regime niet werd geaccepteerd. Omdat mijn leven gevaar liep, moest ik het land verlaten. In Nederland heb ik politiek asiel aangevraagd en gekregen. Zolang ik hier woon, heb ik me ingezet voor activiteiten om de onderdrukking en de vervolging in mijn land van herkomst zichtbaar te maken. Ik heb veel demonstraties georganiseerd (bij de Wit-Russische ambassade in Den Haag) en artikelen geschreven voor verschillende kranten.
Waarom ik naar Nederland gekomen ben? Nederland staat in de hele wereld bekend als een toonbeeld van democratie. Ik kan hier in vrijheid en veiligheid leven. Ik ervaar in Nederland veel vriendelijkheid en weinig agressie. Wat me verder opvalt, is dat de rijken in dit land zich gedragen als eenvoudige mensen, die zich niet hoger achten dan anderen.
Het inburgeren in Nederland heb ik niet moeilijk gevonden, ook al heeft het langer geduurd dan ik wilde. Ik vind het een mooie ervaring om in dit land samen te kunnen leven met mensen uit allerlei culturen. In Wit-Rusland was dat ondenkbaar, daar bestaat maar één cultuur.
Mijn beroep in Wit-Rusland was machinebankwerker. Ik heb dat beroep tot op het hoogste niveau uitgeoefend. In Nederland kwam ik eerst in een AZC terecht. Daar heb ik allerlei klussen gedaan als huismeester. Nu heb ik een baan bij een restaurant. Ik werk er als afwasser, maar verricht ook allerlei onderhoudswerkzaamheden. Sinds anderhalf jaar heb ik daar een vaste aanstelling. Ik ben blij met mijn werk, omdat ik daarin mijn energie kwijt kan. Natuurlijk is het ook fijn om geld te verdienen en daardoor onafhankelijk te zijn. Het werk is elke dag anders. Er is ook ruimte voor mijn eigen creativiteit. Als personeel vormen we met elkaar een hecht team. We kunnen goed samenwerken, praten veel met elkaar en organiseren regelmatig feestjes. Al met al is dat een prima manier om te integreren.
Als ik vrij ben, besteed ik veel tijd aan mijn grote hobby: vissen. Dan kun je me regelmatig met hengel (en vergunning) langs het Noord-Hollands Kanaal vinden. Ik vis vooral op snoek en snoekbaars (de grootste woog zeven kilo).
In de toekomst wil ik misschien weer een baan zoeken als machinebankwerker. Maar op dit moment ben ik tevreden met mijn leven zoals het nu is.